فریاد سکوت

فعلا بی هیچ عنوانی...
نویسنده : سارا - ساعت ٦:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱٤ بهمن ۱۳۸٦
 

 

 

 

..

تا سحر راهی نیست

 

 

شب تار می گذرد

 

 

و تو خواهی بویید

 

 

خاک شبنم زده ی صبح دم را...

 

 

خیره خواهی گشت

 

 

گوی آتش زده ی آسمان را

 

 

من و این دفتر و این قلب کبود

 

 

خیره ماندیم به ایامی نه چندان دور....

 

 

راز آن شب چه بود؟!

 

 

آسمان زیبا بود

 

 

در دلش دایره ای از نور...

 

 

بر زمین

 

 

من و آن بره ی معصوم قشنگ...

.

.

 

کس چه می داند که چه شد؟!

 

 

اما

 

 

آن شب

 

 

تا سحر ره نبود

 

 

یک قدم ....

.

.

آن بره و ردی از نور

 

 

در آغوش مرا تنگ فشردند...

 

 

لبریز شدم از جام وجود....

 

 

این هم آغوشی من

 

 

یک قدم بود.

 

 

ناگاه

 

 

سحر از ره رسید...

 

 

بوئیدم

 

 

خاک شبنم زده ی صبح دم را...

 

 

خیره گشتم

 

 

گوی آتش زده ی آسمان را...

 

 

حال

 

من و این دفتر و این قلب رها

 

نیک

 

 

 در اندیشه ی فرداها...

 

 

بی تو و بی یادت...

 

 

ختم شد  این دفتر و باقی ست

 

 

چرخ گردون و بازیگوش ایام....

 

 

....

 

سارا بهمن ۸۶

 

 


 
comment نظرات ()

 
بارونه بارووونه
نویسنده : سارا - ساعت ٩:٤٢ ‎ب.ظ روز ۳ بهمن ۱۳۸٦
 

۳/بهمن

امروز اهواز، هوا بارانی است....

 

یه آسمون ابری.
 
کبود و سیاه اما لطیف و نازک؛
 
از سقفش داره بارون می باره .
 
 زلال قطره هاش  وقتی پوستت رو نوازش می کنه انگار زنگار از دلت می شوره
 
با یه نفس عمیق همه طراوتش رو می بلعی...
 
صدای چیک چیکش تو فضا طنین انداخته و صدا های دیگه رو تو خودش ذوب  می کنه
 
یه موسیقی قشنگ با صدای چرخ ماشین رو جاده ؛
 
وآروم وهم صدا با باد می رقصه!
 
همه چیز شفاف شده ،تمیز و بی ریا ،
 
بی نیرنگ و بی هیچ فریب
 
با شیطنت روی برگه سرک می کشه و تک تک رو برگه می شینه...
 
انگار می دونه که الان قشنگ تر از خودش وجود نداره
 
و صدای ساییده شدن قلم روی کاغذ
 
 ترانه ای در وصف زیبایی و زلال شه....
***
سارا
آبان85

 

 


 
comment نظرات ()